Ηeilige Anastasios, de nieuwe martelaar van Nauplion, Griekenland (+1655) – 1 februari

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Ηeilige Anastasios,

de nieuwe martelaar van Nauplion, Griekenland (+1655)

1 februari

De heilige Anastasios, de nieuwe martelaar van Nauplion. Hij was schilder en toen hem een een ongeluk overkomen was waardoor hij in een toestand van halve verdoving verkeerde, haalden Turkse vrienden hem over moslim te worden. Na enkele dagen kwam hij tot zichzelf en bleef toen alsmaar roepen: ‘lk was christen en ik ben christen en ik blijf christen’. Bedreigingen noch beloften konden hem doen zwijgen en daarom werd hij door de rechter veroordeeld om onthoofd te worden. Maar zodra hij buiten de rechtszaal werd gebracht, viel de woedende menigte op hem aan met stokken en messen, zodat hij reeds gedood was voordat de straf kon worden voltrokken.

Bron:

http://www.orthodoxasten.nl

http://www.orthodoxasten.nl/heiligen/heiligen0201.htm

ORTHODOX ASTEN

Heilige Hildegrim bisschop van Châlons (Frankrijk) en abt van Werden (Duitsland), uit Nederland (+827) – 19 juni

 

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Heilige Hildegrim bisschop van Châlons (Frankrijk) en abt van Werden (Duitsland), uit Nederland (+827)

 19 juni

Heilige Hildegrim van Châlons, Frankrijk, (ca. 750 – 827) was een benedictijn en bisschop van Châlons-en-Champagne, Frankrijk, vanaf 804 tot zijn dood. Hij is de broer van Heilige Liudger.

Traditioneel wordt hij beschouwd als de eerste bisschop van Halberstadt, Duitsland. Hij was zeer actief in het verspreiden van christendom in het gebied van het bisdom. Vanaf 809 was hij ook abt van Werden, Duitsland.

Hij is een orthodoxe heilige, die wordt herdacht op 19 juli.

Bron:

Wikipedia

Heilige Pharaïldis van Gent, België en van Bruay-sur-l’Escaut, Frankrijk (+740) – 4 januari

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

5877523361034486531-account_id=69.jpg

Heilige Pharaïldis van Gent, België

en van Bruay-sur-l’Escaut, Frankrijk (+740)

4 januari

Heilige Pharaïldis werd door haar vader uitgehuwelijkt aan ene Guido, een wreed en jaloers man. Veerle zweerde echter bij haar maagdelijkheid en had zich aan God toevertrouwd waarbij zij elke nacht in de kerk bidden ging. Ondanks Guido’s vele woedeuitbarstingen bleef ze wel zorg dragen voor hem. Bij zijn dood was ze nog steeds maagd vasthoudend aan haar verheerlijking in God.

Heilige Pharaïldis was een groot dierenliefhebster en schonk er dan ook de nodige aandacht aan. Toen zij op een morgen de resten terugvond van een gans die zij reeds een hele poos voederde was haar verdriet groot. Zij raapte de pluimen op en de botjes, opende haar beide handen en de gans kwam weer tot leven. Pharaïldis zie je dan ook dikwijls afgebeeld met een gans.

Bron:

Wikipedia

Heilige Dermot van Inchcleraun Eiland en Lough Ree, Ierland (+542) – 10 januari

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

1317af15a0b2cc4adef07d0175989b43.jpg

Heilige Dermot van Inchcleraun Eiland

en Lough Ree, Ierland (+542)

10 januari

Heilige Dermot (ook Diarmis of Diarmaid) (+ c. 542) was een Ierse geestelijke. Hij was de stichter van het klooster van Innis-Closran (of Inchcleraun) in Ierland en werd er abt. Hij werd geestelijk leidsman van de heilige Kiernan van Clonracnois eilanden. Diarmaid bouwde 7 kerken op het Quaker Island.

Zijn feestdag is op 10 januari.

Bron:

Wikipedia

Synaxis van de Heilige Aartsengel Michaël en Alle Onlichamelijke Krachten – 8 november

http://holyangelsofyourheart.wordpress.com

HOLY ANGELS OF YOUR HEART

stock-photo-208792427.jpg

1108ASynaxisAngels

Synaxis van de heilige Aartsengel Michaël

en Alle Onlichamelijke Krachten

8 november

Bron:

http://www.orthodoxasten.nl

http://www.orthodoxasten.nl/heiligen/heiligen1108.htm

ORTHODOX ASTEN

Synaxis van de heilige aartsengel Michaël en alle onlichamelijke krachten. De naam Michaël betekent: “Wie is als God?” Hij wordt daarom gezien als de engel met het vlammend zwaard die Adam uit het paradijs verdreef, nadat deze als God had willen zijn. Om dit zwaard herkennen wij hem ook als de engel die Jozua tegemoet trad bij Jericho‚ en die zich noemde: “Aanvoerder van Gods Kracht” (Joz. 5: 14). Zijn naam wordt herhaaldelijk genoemd in de profetieën van Daniël (10: 13, 10: 21, 12: 1) als de grote Vorst, de Beschermer van Gods volk. In de Judas-brief heet hij: de Aartsengel Michaël (Jud. 9). Het Boek der Openbaring noemt opnieuw zijn aanvoerderschap: “Michaël en zijn engelen streden tegen de draak …” (Opb. 12: 7). Om dit alles vereren wij de heilige aartsengel Michaël als de beschermer van de kerk.

In de 4e eeuw heeft de kerk reeds deze “samenviering, synax” gevierd, in de 9e maand van de 9 koren der engelen: de zesvleugelige serafijnen, de cherubijnen met de vele ogen, de God-dragende tronen, de heerschappijen, de krachten en machten, de vorstendommen, aartsengelen en engelen.

Uit de overlevering zijn de volgende namen bekend: Michaël – ‘Wie is als God?’ Gabriël – ‘de held Gods’, “die voor Gods aangezicht staat” (Lc. 1: 19), gezonden tot Zacharias, de vader van de heilige Johannes de Doper‚ en tot de Maagd Maria, voor de vleeswording van Gods Zoon (Lc. 1: 26); Rafaël – ‘God geneest’ (Tob. 3: 17); Uriël – ‘Vuur (Licht) Gods’; Salathiël – ‘Gods aanbidder’; Jegudiël – ‘Gods verheerlijker’; Barachiël – ‘Gods zegen’; en Jeremiël – ‘Gods verheffing’.

Verder wordt in de Heilige Schrift op bijna 300 plaatsen gesproken over ‘engelen’ in het algemeen. Er is een sterk besef dat ons zichtbaar heelal ingebed ligt in een nog veel grootsere geestelijke werkelijkheid, waar de engelen de uitvoerders zijn van Gods plannen, en waarvan een aantal rechtstreeks betrokken zijn bij het leven der mensen.

Daarom worden ook in de gebeden van de kerk voortdurend de engelen genoemd; in de Goddelijke Liturgie voelen wij hen zeer nabij. Wij vragen God of Zijn engelen met ons meetrekken bij de Intocht, en in de cherubijnenhymne mogen wij hen uitbeelden. Wij zingen het engelen-lied van het Driemaal Heilig, en mogen het triomflied zingen met het machtige koor van “duizenden aartsengelen en myriaden engelen, de cherubijnen en de gevleugelde serafijnen”.

Heilige Bernord bisschop van Utrecht, Nederland (+1054) – 19 juli

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Heilige Bernord bisschop van Utrecht, Nederland (+1054)

19 juli

Heilige Bernold, ook genaamd Bernoldus, Bernulf, Benno of Bernulphus (gestorven in Utrecht, 19 juli 1054) was bisschop van Utrecht van 1027 tot 1054. Hij wordt als heilige vereerd en is de patroonheilige van Oosterbeek.

Over de herkomst van Bernold is weinig met zekerheid bekend, maar er zijn wel nog legendes van in omloop. Als rijksbisschop stond hij in dienst van de Duitse koningen en keizers, die op hun beurt het bisdom Utrecht met vele privileges en goederen begunstigden. Onder Bernold kende het wereldlijk gezag van de Utrechtse bisschop zijn grootste omvang.

Gedurende zijn episcopaat stierf keizer Koenraad II tijdens een verblijf in Utrecht in 1039, waarop diens ingewanden in de Domkerk werden bijgezet. De zoon en opvolger van Koenraad, Hendrik III, overlaadde het Utrechtse bisdom daarna met gunsten. Zo werd het Oversticht aan de bisschop toegewezen. Wellicht is Hendrik degene geweest die opdracht gaf tot het bouwen van een kerkenkruis in Utrecht rondom het hart van zijn vader. Bisschop Bernold geldt in elk geval als de stichter van de Sint-Pieterskerk. Daarnaast wordt hij gezien als stichter van een nieuwe Lebuïnuskerk in Deventer en wellicht ook van een nieuwe Sint-Maartenskerk in Emmerik.

Bernold werd na zijn dood in het koor van de Pieterskerk bijgezet.

Hij wordt voorgesteld met een romaanse kerk met twee torens in de hand. De naamdag is 19 juli.

Bron: Wikipedia

Heilige Cunera van Rhenen, Nederland (+340) – 12 juni & 28 oktober

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Heilige Cunera van Rhenen, Nederland (+340)

12 juni & 28 oktober

Heilige Cunera van Rhenen, ook wel Kunera van Rhenen of Sint C/Kunera van Rhenen (overleden Rhenen, 28 oktober 340), was een maagd en martelares. Zij is de beschermheilige van de Utrechtse stad Rhenen en tegen vee- en keelziekten.

Toen de heilige Ursula van Keulen en haar maagden in de vierde eeuw bij Keulen werden overvallen door de Hunnen, werd Cunera – een prinses uit York – gered door de Friese koning Radboud, die haar meenam naar zijn kasteel te Rhenen. Hier maakte ze zich spoedig zeer geliefd door haar vriendelijkheid en de zorg voor de armen rond het kasteel. Dit wekte de jaloezie van Aldegonde, de vrouw van Radboud. Toen Radboud een keer op jacht was, werd Cunera door Aldegonde gewurgd met de mooie halsdoek die Cunera nog van haar ouders had gekregen. Ze werd begraven in een veestal. Door een wonder werd de misdaad ontdekt. Radboud bekeerde zich tot het christendom.

De Utrechtse bisschop Sint Willibrord liet Cunera drie eeuwen later bijzetten. Er kwam een grote bedevaart naar Rhenen op gang.

Het feest van Cunera wordt gevierd op 12 juni.

Bron: Wikipedia